ايا     غزه    ايا      شهر      دلاور                چه      كردند      با شما قوم ستمگر

بگو  لعنت  به  اسرائيل   بي دين                فرست  صلوات  بر  خلق    فلسطين

رئيس  مصر رفته  خواب  خرگوش                نميدانم  چه  قولي  داده      بربوش

زمان  فرق  كرده  با  ماقبل  تاريخ               جهان   آگاه  شو د   آني   ز     تاريخ

بي بي سي كرده آن اخبار   سانسور       نميداند،    چه      كرد   با غزه فسفر

بدنها    بي لباس  و   لخت و عريان           چه   شبهايي   كه   بيدارند  و  گريان

سرآنها    نهاده     توي       گوني                 بدنهاشان     همه   زخمي و خوني

گمانم   خفته    ا ين   ديوان لاهه                 نميداند   كه   غزه   عمق       چاهه

دموكراسي    چنين   است  دراروپا               كه    دارند     مكر و حيله مثل روباه

ايا   اي   بوش    نداري  تو   حيايي               همه     دانند  كه    رفتي    تا نيايي

اگرچه بوش بعد از کفش خندید                   ولی  حقا  که   او   ازخوف   لرزید

رشيدتر  نيستي از  فرعون و   نمرود          به آنها‌ مي‌شوي  ملحق  همين   زود

كجاست‌بين الملل سركرده در  برف             شده‌ هم‌كور‌وكر افسوس يه‌ يك حرف

 

شهر مکه در جهالت خفته بود
قلب مردم از گناه افسرده بود
زندگی پر از تعصب بود و ننگ
چون خرافات و سفاهت زنده بود
آن یـــکی مغرور قبرستان خود
وان دگر گول نسب را خورده بود
مرد بی دیـــن عرب دیــوانه وار
دخترک را با فجاهت کشته بود
شهـــوت دیوانه وار این عرب بر جهالت بیش این افزوده بود
مادر مفلوک این قوم شریر طفل خود را در خفا آورده بود
مادر از اوردن این طفل خرد
در میان قوم خود افسرده بود
ارمغانش زادن این طفل خرد
عالمی اندوه و ماتم زاده بود
شـوی بیـچاره برای فخر خود
دخترک را وقت خردی کشته بود
هر کسی مشغول انجام گناه
کفر و بی دینی به ان افزوده بود
قلب این مردم بسان سنگ بود
چونکه ایمان و مروت مرده بود
ناگهان فردی امین از این عرب
او که قلبش از صفا آکنده بود
آمد و این کینه ها را میزدود
فخر و کین جاهلی را کشته بود
با ظهورش در میان این عرب
دوستیها در جهان رویانده بود
ارمغانش کشتن این جهل و کین
او صـــفا و عـشق را اورده بـود
او ترنم را به جانها داد و رفت
نور امیدی به جان تابانده بود
او به مـادر عـزتی دیـرینه داد
بوسه ای بر دست مادر داده بود
بوسه اش بر دست مادر بی دریغ
زندگـــی را در جهالــت زاده بود
عشق آمد کـــینه ها بر باد شد
چونکه کوثر را به دین بخشیده بود
بعــد هـا دنیــای ما آبــاد شد
چونکه قران خدا آورده بود
نظری 27/8/78

( برگرفته از فرهنگ لغات سومر ) 

 

 

حسینون وصفینی هر کس دینده گورور اوندا تماما محشر آغلار
حسینون کربلاسین وصفینی من ددم گئجه و گوردوم اولدوز آغلار
دیـــر راوی او یــردن کربلادن بوقدر جوشار او قانلار کادم آغلار
اشدم من حسینون افتخارن تعجب ائتمدم کی احمد آغلار
اشدم اهل بیتین وصفینی من دینده هر کسه من گوردوم آغلار
حسینون باشونو ملعون کسنده دیر شمشیر براندا قان آغلار
حسینون باشونا افلاک آغلار یر آغلار بلبل آغلار محشر آغلار
حسینون باشونو نیزه گوروبدور ادیـــر سوره تلاوت نیزه آغلار
دیر شام غریبان وقتی گوردوم شفق تودی عزا و جانان آغلار
حسینون وصفینی من ده یازاندا گوزوم گوردی که اوندا کاغذ آغلار
دیر محـــمود یازما بو حدیثی اشدسه آسمان دلدن قان آغلار

محمود نظری پنجشنبه 25/1/79

شامگاهی بود و هستی غرق راز         هم مدینه هم نجف اندر نماز
چونکه شور ماه رحمت آمده               شاید آن لیل کرامت آمده
آن که یزدان لیل افضل خواندش           از هــزاران لیل برتر داندش
شب همان شبهای نورانی قدر              یا که ضربت خوردن ان ماه بدر
ناگهان شب هم به پایان میرسد             شیونی از آن به کیوان میرسد
در سحرگـــه حیــــدر کــرار بدر           شیـــر حق آن افتخار لیل قدر
شد روانه سوی مسجد با شتاب            او که بوده علم و حکمت را چو باب
چون به مسجد میرسد سلطان دین         آن شقی خفته را گوید چنین
ای که چشمت را به دنیا دوختی ای        که اعمالت به باطل سوختی
خیز و خود را زین عمل آسوده کن         یا شقاوت را به خود آلوده کن
بعد از آن محراب خونین می شود          ناگهان سجاده رنگین می شود
بعد از ان مولا امیرالمــــومنین             شور و حالی داد بر عرش و زمین
کشته شد مولای حق سلطان  دین          این مصیبت کرد عالم را حزین
یا علی جانـــم فـــدای نام تو               تا ابد فزت و ورب پیغام تو


شعر از محمود نظری از شاعران جوان تلخاب